Það er mikilvægt að gera sér grein fyrir því að þeir sem glíma við spilavanda þurfa ekki allir að takast á
við sömu vandamálin. Þegar spilun hefur orðið forgang yfir flesta „eðlilega“ þætti í lífi einstaklings, svo sem
fjölskyldu, vini, vandamenn, vinnu og áhugamál, og viðkomandi á í fjárhagsvanda af þeim sökum, er ljóst að við mikla
erfiðleika er að etja. Á þeim þarf að taka með markvissum hætti.
Hér má sjá algeng einkenni sem koma fram hjá þeim sem ánetjast peningaspilum:
- Ég er iðulega upptekin af spilun og er stöðugt að hugsa um „næsta leik“.
- Ég þarf sífellt að spila fyrir meiri peninga til að upplifa sömu spennu og áður.
- Ég hef oft reynt að hætta eða draga úr spilun minni, en án árangurs.
- Ég er oft eirðarlaus eða pirraður þegar ég reyni að draga úr eða hætta peningaspilum.
- Ef mér líður illa eða vil ekki takast á við vandamál mín, spila ég gjarnan peningaspil.
- Ef ég tapa í peningaspilum, reyni ég gjarnan að vinna til baka tapað fé.
- Ef ég er spurð/ur um þátttöku mína í peningaspilum segist ég gjarnan spila minna en ég geri.
- Ég hef stolið peningum til að fjármagna spilamennsku mína.
- Þeir sem standa mér næst eru oft ósáttir við þátttöku mína í peningaspilum (t.d. fjölskylda, vinir, eða samstarfsfélagar).
- Ég lendi oft í fjárhagslegum erfiðleikum vegna spilamennsku minnar og hef þurft að stóla á aðra til þess að bjarga mér úr þeim vanda.
